Jednym z wielu zadań realizowanych przez Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie, powierzonym
Stołecznemu Centrum Osób Niepełnosprawnych jest rozpatrywanie wniosków i przyznawanie
dofinansowywania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
przede wszystkim w zakresie:
turnusów rehabilitacyjnych,
zakupu sprzętu rehabilitacyjnego, przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych,
likwidacji barier architektonicznych, barier w komunikowaniu się, barier technicznych.
Należy to do zadań Działu Instytucjonalnych i Finansowych Form Wspierania Niepełnosprawnych.
Turnus rehabilitacyjny oznacza zorganizowaną formę aktywnej rehabilitacji połączonej z
elementami wypoczynku, której celem jest ogólna poprawa psychofizycznej sprawności oraz
rozwijanie umiejętności społecznych uczestników, między innymi przez nawiązywanie i rozwijanie
kontaktów społecznych, realizację zainteresowań, a także przez udział w innych zajęciach
przewidzianych programem turnusu. Realizacja celów turnusów rehabilitacyjnych może być różna i
odbywać się na wielu płaszczyznach: działania medyczne, psychoterapia, socjoterapia, turystyka,
kultura, opieka, wychowanie, sport, rekreacja, a także inne zajęcia dostosowane do
niepełnosprawności.
Do uczestnictwa w turnusie osoby niepełnosprawne kierowane są na wniosek lekarza, pod
którego opieką się znajdują. Wnioski o dofinansowanie uczestnictwa w turnusie składane są w
Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie - Stołecznym Centrum Osób Niepełnosprawnych.
Do wniosku o dofinansowanie turnusu rehabilitacyjnego ze środków PFRON należy dołączyć:
kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub kopię wypisu z treści orzeczenia
traktowanego na równi z tym orzeczeniem albo kopię orzeczenia o niepełnosprawności,
( dotyczy dzieci ),
wniosek lekarza, pod którego opieką znajduje się osoba niepełnosprawna, o skierowanie na turnus, sporządzony nie wcześniej niż na 3 miesiące przed datą złożenia wniosku o
dofinansowanie,
oświadczenie o dochodach wnioskodawcy i osób zamieszkałych wspólnie z nim,
oświadczenie dotyczące opiekuna osoby niepełnosprawnej o znacznym lub umiarkowanym
stopniu niepełnosprawności lub równoważnym, na turnusie rehabilitacyjnym
(wniosek lekarza musi zawierać wyraźne wskazanie wraz z uzasadnieniem konieczności
pobytu opiekuna; opiekun nie może być osobą niepełnosprawną wymagającą opieki innej
osoby).
Druk wniosku o dofinansowanie do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym można pobrać ze strony
Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie - Stołecznego Centrum Osób Niepełnosprawnych
(www.scon.waw.pl; www.scon.wcpr.pl). Kompletne wnioski o dofinansowanie rozpatrywane są przez SCON. Przy ich rozpatrywaniu bierze się pod uwagę stopień i rodzaj niepełnosprawności wnioskodawcy, sytuację materialną wnioskodawcy. W pierwszej kolejności rozpatruje się wnioski osób, które nie korzystały z dofinansowania w roku ubiegłym.
Osoba niepełnosprawna może ubiegać się o dofinansowanie ze środków Funduszu uczestnictwa w
turnusie, jeżeli przeciętny miesięczny dochód, w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych ,
podzielony przez liczbę osób we wspólnym gospodarstwie domowym, obliczony za kwartał
poprzedzający miesiąc złożenia wniosku, nie przekracza kwoty:
50% przeciętnego wynagrodzenia na osobę we wspólnym gospodarstwie domowym,
65% przeciętnego wynagrodzenia w przypadku osoby samotnej,
przy czym przeciętne wynagrodzenie oznacza przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce
narodowej w poprzednim kwartale , ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w
formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
(www.stat.gov.pl)
Wysokość dofinansowania wynosi:
27% przeciętnego wynagrodzenia dla osoby niepełnosprawnej ze znacznym stopniem
niepełnosprawności, osoby niepełnosprawnej w wieku do 16 roku życia oraz osoby
niepełnosprawnej w wieku 16-24 lat uczącej się i niepracującej, bez względu na stopień
niepełnosprawności,
25% przeciętnego wynagrodzenia dla osoby niepełnosprawnej z umiarkowanym stopniem
niepełnosprawności,
23% przeciętnego wynagrodzenia dla osoby niepełnosprawnej z lekkim stopniem
niepełnosprawności,
18% przeciętnego wynagrodzenia dla opiekuna osoby niepełnosprawnej,
18% przeciętnego wynagrodzenia dla osoby niepełnosprawnej zatrudnionej w zakładzie pracy
chronionej, niezależnie od posiadanego stopnia niepełnosprawności.
Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych precyzuje, iż czas trwania turnusów rehabilitacyjnych wynosi co najmniej 14 dni, a turnusy organizuje się wyłącznie na terenie kraju.
Ośrodek prowadzący turnusy musi posiadać wpis do rejestru ośrodków, a organizator wpis do rejestru
organizatorów. Centralny Rejestr Ośrodków organizujących turnusy rehabilitacyjne znajduje się na
stronie internetowej Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej: www.ebon.mps.gov.pl, oraz na stronie
WCPR - SCON, www.scon.waw.pl; www.scon.wcpr.pl
Wniosek o dofinansowanie zakupu i montażu sprzętu rehabilitacyjnego, powinien wynikać z
rodzaju niepełnosprawności i być poświadczony zleceniem lekarskim.
Wymagane dokumenty:
wniosek o dofinansowanie ze środków PFRON (dostępny na stronie www.scon.waw.pl; www.scon.wcpr.pl),
kopia orzeczenia o niepełnosprawności wnioskodawcy,
oświadczenie o dochodach wnioskodawcy i osób wspólnie z nim zamieszkałych,
zlecenie lekarskie.
Dofinansowanie nie może przekroczyć 60% wartości urządzenia.
Dofinansowanie zakupu przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych przyznawane
jest osobom niepełnosprawnym na podstawie odrębnych przepisów. Zakup jest realizowany wspólnie
z Narodowym Funduszem Zdrowia i dotyczy wyłącznie przedmiotów zaleconych przez lekarza
specjalistę, wyszczególnionych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 w
sprawie limitu cen dla wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków
pomocniczych, o takim samym zastosowaniu, ale różnych cenach, oraz limitu cen dla napraw
przedmiotów ortopedycznych ( Dz. U. Nr 275 poz.2732 ).
Wymagane dokumenty:
wniosek o dofinansowanie zakupu przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych
(dostępny na stronie www.scon.waw.pl; www.scon.wcpr.pl),
kopia orzeczenia o niepełnosprawności wnioskodawcy,
oświadczenie o dochodach wnioskodawcy i osób zamieszkałych wspólnie z nim,
kopia zalecenia lekarskiego potwierdzonego przez NFZ (Narodowy Fundusz Zdrowia),
faktura zakupu lub inny dokument poświadczający zakup.
Likwidacja barier architektonicznych to m.in. dofinansowanie zakupu urządzeń i wykonania prac
mających na celu dostosowanie mieszkań i najbliższego otoczenia do potrzeb osób
niepełnosprawnych. Zakup sprzętu i prace muszą mieć związek z rodzajem niepełnosprawności
wnioskodawcy.
Wymagane dokumenty:
wniosek o dofinansowanie ze środków PFRON likwidacji barier architektonicznych
(dostępny na stronie www.scon.waw.pl; www.scon.wcpr.pl),
kopia orzeczenia o niepełnosprawności wnioskodawcy i ewentualnie osób wspólnie z nim
zamieszkujących,
udokumentowany tytuł prawny do lokalu, w którym mają nastąpić prace - akt własności lub
decyzja przydziału lokalu. Jeśli wnioskodawca jest tylko lokatorem w zajmowanym lokalu,
musi przedstawić ponadto zaświadczenie o zameldowaniu pod tym adresem, wraz ze zgodą
właściciela mieszkania na dokonanie prac,
oświadczenie o dochodach wnioskodawcy i osób zamieszkałych wspólnie z nim.
Po uzyskaniu pozytywnej opinii komisji ds. oceny winosków, wnioskodawca zobowiązany jest
dołączyć do dokumentacji kosztorys prac .Kosztorys jest weryfikowany przez pracownika WCPR.
Dofinansowanie może wynieść do 80% kosztów przedsięwzięcia, nie więcej jednak niż do
wysokości 15-krotnego przeciętnego wynagrodzenia.
Dofinansowanie nie obejmuje kosztów poniesionych przed zawarciem umowy.
Likwidacja barier w komunikowaniu się i technicznych to m.in. dofinansowanie zakupu i montażu
urządzeń mających na celu ułatwienia kontaktu osobie niepełnosprawnej z otoczeniem.
Przez bariery w komunikowaniu się należy rozumieć ograniczenia uniemożliwiające lub
utrudniające osobie niepełnosprawnej swobodne porozumiewanie się i/lub przekazywanie informacji.
Likwidacja tej bariery powinna powodować umożliwienie osobom niepełnosprawnym sprawniejsze i
bardziej swobodne porozumiewanie się oraz przekazywanie informacji.
Przez bariery techniczne należy rozumieć bariery utrudniające lub uniemożliwiające osobie
niepełnosprawnej funkcjonowanie społeczne. Likwidacja tej bariery powinna powodować sprawniejsze
działanie tej osoby w społeczeństwie i umożliwić jej funkcjonowanie w życiu codziennym. W
zależności od rodzaju i stopnia niepełnosprawności osoba niepełnosprawna może dokonać zakupu
sprzętu, który w znaczny sposób ułatwi jej funkcjonowanie w życiu codziennym.
Zakup sprzętu likwidującego bariery w komunikowaniu się oraz techniczne musi wynikać z
rodzaju niepełnosprawności wnioskodawcy.
Wymagane dokumenty:
wniosek o dofinansowanie likwidacji barier w komunikowaniu się lub technicznych
(dostępny na stronie www.scon.waw.pl; www.scon.wcpr.pl),
kopia orzeczenia o niepełnosprawności wnioskodawcy i ewentualnie osób wspólnie z nim
zamieszkujących,
oświadczenie o dochodach wnioskodawcy i osób zamieszkałych wspólnie z nim,
Do dokumentacji należy dołączyć fakturę proforma, potwierdzającą koszt zakupu sprzętu.
Dofinansowanie nie może przekroczyć 80% wartości urządzenia.
Należy zwrócić uwagę na fakt, iż środki z PFRON są przyznawane jako dofinansowanie do
określonego rodzaju zadania. Wnioskodawca musi posiadać zgromadzone środki jako wkład własny.
Wszystkie wnioski są przyjmowane na bieżąco i rozpatrywane po otrzymaniu środków z
PFRON. Każdy złożony wniosek jest traktowany indywidualnie, a decyzje podejmowane są
przez Komisję, powołaną przez Dyrektora WCPR. W pracach zespołu uczestniczą pracownicy
WCPR SCON i przedstawiciele organizacji pozarządowych, reprezentujący środowiska osób
niepełnosprawnych.
Dokumentację można składać osobiście w siedzibie Ośrodka lub za pośrednictwem poczty.
Do podstawowych zadań Działu Integracji Społecznej Niepełnosprawnych i Współpracy z
Organizacjami Pozarządowymi należy dofinansowanie organizowania imprez o charakterze
rekreacyjnym, sportowym, turystycznym i kulturalnym dla osób niepełnosprawnych.
Mogą o nie ubiegać się osoby prawne i jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej,
jeżeli:
prowadzą działalność na rzecz osób niepełnosprawnych przez okres co najmniej 2 lat przed
złożeniem wniosku,
udokumentują zapewnienie odpowiednich do potrzeb osób niepełnosprawnych warunków
technicznych i lokalowych do realizacji zadania,
udokumentują posiadanie środków własnych lub pozyskanych z innych źródeł na
sfinansowanie przedsięwzięcia w wysokości nieobjętej dofinansowaniem ze środków PFRON.
Dofinansowanie następuje na pisemny wniosek złożony w Stołecznym Centrum Osób
Niepełnosprawnych (dostępny na stronie www.scon.waw.pl; www.scon.wcpr.pl )
Wymagane dokumenty do wniosku:
informacja o pomocy publicznej (w przypadku przedsiębiorcy lub zakładu pracy chronionej),
kopia dokumentu potwierdzającego status prawny i podstawę działania,
pełnomocnictwo osób upoważnionych do reprezentowania,
kosztorys zadania z uwzględnieniem udziału własnego i sponsorów – podpisany przez
księgową,
opinia z banku lub wyciąg z konta,
decyzja w sprawie nadania nr NIP,
zaświadczenie o posiadaniu nr statystycznego REGON.
Dokumentację można składać osobiście w siedzibie Ośrodka lub za pośrednictwem poczty.
Wnioski są przyjmowane do 30 listopada roku poprzedzającego planowaną realizację
przedsięwzięcia. Wnioski są rozpatrywane po otrzymaniu środków z PFRON.
Warsztaty terapii zajęciowej to placówki pobytu dziennego. Stwarzają osobom niepełnosprawnym
możliwość rehabilitacji zarówno społecznej, jak i zawodowej. Uczą samodzielności, przywracają
umiejętności niezbędne do podjęcia zatrudnienia. Mają również na celu ogólny rozwój i poprawę
sprawności uczestników, co jest niezbędne do prowadzenia niezależnego i aktywnego życia na miarę
indywidualnych możliwości. Prowadzą do ogólnego usprawnienia funkcjonowania, sprzyjają integracji
z otoczeniem.
Uczestnikami warsztatów terapii zajęciowej mogą być osoby, które posiadają aktualne orzeczenie
o stopniu niepełnosprawności, zawierające wskazanie do uczestnictwa w terapii zajęciowej.
Oferta skierowana jest do osób, które nie ukończyły w przypadku kobiet 60 roku życia , w przypadku
mężczyzn- 65 roku życia.
Ponieważ stopień i rodzaj niepełnosprawności predysponują do określonego typu zajęć,
ostateczną decyzję, co do uczestnictwa w nich, podejmuje podmiot prowadzący warsztaty.
Zajęcia służą m.in. rozwijaniu podstawowych o specjalistycznych umiejętności zawodowych,
umożliwiających podjęcie pracy , rozwijanie psychofizycznych sprawności niezbędnych w pracy
Zajęcia prowadzone w warsztatach terapii zajęciowej są ściśle dostosowane do uczestnika
warsztatów i są zgodne z jego programem rehabilitacji i terapii. Program ten jest opracowywany przez
radę programową działającą w warsztacie. Członkowie rady są również odpowiedzialni za dokonanie
kompleksowej oceny zakresu realizacji programu i podjęcie decyzji w kwestii dalszego uczestnictwa w
warsztatach w celu kontynuowania rehabilitacji (o ile postępy są widoczne) lub skierowania do
ośrodka wsparcia (w momencie braków postępów w rehabilitacji).
Czas trwania zajęć to 7 godzin dziennie i 35 godzin tygodniowo.
Na terenie Warszawy działa 15 placówek mających na celu uaktywnienie osób niepełnosprawnych i
w efekcie ich usamodzielnienie.
Osoby zainteresowane powinny zgłaszać się bezpośrednio do kierownika wybranego warsztatu terapii
zajęciowej.
Karta Parkingowa uprawnia osobę niepełnosprawną prowadzącą samochód do niestosowania się do
niektórych znaków drogowych. Uprawnienie to przysługuje również innej osobie kierującej
samochodem przewożącym osobę niepełnosprawną ruchowo, a także pracownikom placówek
zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób niepełnosprawnych.
Potrzebne dokumenty do otrzymania karty parkingowej:
ważne orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (I lub II gr.
inw.),
ważne orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności (wraz ze wskazaniem dotyczy w pkt.
9 „spełnienia przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych w art. 8 ust.1 ustawy z
dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz.908)”
(III gr. inw.) wraz z zaświadczeniem od lekarza pierwszego kontaktu, stwierdzającym
obniżoną sprawność ruchową,
w przypadku dzieci do 16 r.ż. wymagane jest orzeczenie o niepełnosprawności
wydawane przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności, (wraz ze
wskazaniem tak w pkt. 9 „spełnienia przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych w
art. 8 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr
108, poz.908)”
karta parkingowa nie przysługuje osobom legitymującym się orzeczeniami wydanymi przez
komisje lekarskie podległe MON, MSWiA oraz KRUS po 1 stycznia 1998 r. Powyższe
orzeczenia nie stanowią podstawy do zaliczenia osób, których orzeczenia te dotyczą, do osób
niepełnosprawnych. Takie osoby powinny wystąpić z wnioskiem do zespołu ds. orzekania o
niepełnosprawności, w celu ustalenia stopnia niepełnosprawności.
fotografia,
dowód osobisty (do wglądu).
Na miejscu należy wypełnić wniosek i wnieść opłatę w wysokości 25,00 zł. na wskazane konto. Opłatę
można również uiścić na miejscu w SCON, na poczcie, w banku lub w kasie Urzędu m.st. Warszawy
(ul. Miodowa 6/8).
Na wydanie karty oczekuje się kilka dni.
Karta Parkingowa dla osoby niepełnosprawnej uprawnia do niestosowania się do poniższych
znaków drogowych (pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności):
„B-1” – zakaz ruchu w obu kierunkach,
„B-3” – zakaz wjazdu pojazdów silnikowych, z wyjątkiem motocykli jednośladowych,
„B-3a” – zakaz wjazdu autobusów,
„B-4” – zakaz wjazdu motocykli,
„B-10” – zakaz wjazdu motorowerów,
„B-35” – zakaz postoju (dopuszczalny czas postoju jest wskazany na znaku albo na
umieszczonej tabliczce),
„B-37” – zakaz postoju w dni nieparzyste,
„B-38” – zakaz postoju w dni parzyste,
„B-39” – strefa ograniczonego postoju.
Osoba niepełnosprawna posiadająca kartę parkingową, na terenie Warszawy zwolniona jest z opłaty
za parkowanie samochodu na terenie parkingu niestrzeżonego płatnego, ale jedynie w miejscu
wyznaczonym (tzw. koperta).
Karta parkingowa powinna być umieszczona za przednią szybą pojazdu samochodowego w sposób
umożliwiający odczytanie pierwszej strony – z symbolem wózka inwalidzkiego.
Samochód osoby, która ma prawo nie stosować się do wyżej wymienionych znaków może być
oznaczony tzw. emblematem inwalidzkim, ale nie jest to formalny dokument.
Należy pamiętać, że naklejenie emblematu to tylko oznaczenie pojazdu jako samochodu osoby
niepełnosprawnej – do wskazanych znaków drogowych można nie stosować się jedynie na podstawie
karty parkingowej.
Warto pamiętać, że karta parkingowa jest wystawiana na osobę, a nie na pojazd.
|